1 – Na granicy czasu,
Którą określił Bóg
Dojrzewaniem owocu
W niewieścim ciele,
Urzędnicy pochyleni nad papirusami
Liczyli lud jak wory zboża.
2 – Maryja siedziała na włochatym ośle,
A zwierze stąpało tak ostrożnie,
Jakby dźwigało na grzbiecie
Nie kobietę,
Ale modlitwę.
3 – Obok szedł Józef
Jak kolumna rzucająca cień,
Spokojny i świadomy
Anielskiej treści,
Którą wypełniona była
Po brzegi swojego istnienia
Małżonka o twarzy zakrytej zasłoną.
4 – Niebo – pod którym szli było jak chleb.
Ziemia – pod ich stopami była jak chleb.
I dom, do którego szli, był jak chleb.
5 – Gdy wstąpili w jaskinię,
W werset Micheasza,
MARYJA powiła SYNA
I położyła go delikatnie na sianie
Jak kruche szkło.
6 – Pasterze o szerokich barach,
Narzuciwszy na siebie wełniane burnusy,
A na głowy kolorowe chusty,
Weszli do jaskini jak dzwony.
7 – Mędrcy stali pokornie jak dostojne księgi,
W których opisane są dzieje
Ludzi dobrej woli.
8 – Krowa wół i osioł
Pochyliły się nad żłóbkiem
Jak trzy doliny.
A potem
Dzwony, księgi i doliny Uklękły.
Radując się pamiątką Bożego Narodzenia życzę Wam drodzy Parafianie i mili Goście:
Świąt prawdziwie duchowych, przeżytych w gronie rodzinnym.
Świąt w których nie zabraknie miejsca dla Bożego Dzieciątka, dla wiary, nadziei,
miłości, przebaczenia i Miłosierdzia.
A w Nowym 2016 Roku życzę samych dobrych chwil, wiary w sercu, światła w mroku, oraz błogosławieństwa Bożej Dzieciny.
Niech Pan Bóg obdarza wszystkich potrzebnymi łaskami i Swoim Miłosierdziem.
ks. Jacek Wieczorek
