64 lata temu rozpoczynał się Sobór Watykański II. Jego uczestnikiem był święty Jan Paweł II, papież różańca. Mamy dwusetną rocznicę pojawienia się wspólnot żywego różańca jako zaplecza misji. A różaniec to przecież… medytacja nad słowem Bożym. Oto zasmakować słowa. Zasmakować uczty, którą czyni nam Pan, który pragnie otrzeć łzy z każdego oblicza, zdjąć hańbę ze swojego ludu. Dać się… Chrystusowi przeodziać w Jego… miłosierdzie. Apostoł Paweł mówi: „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia”. Patrzymy na Jezusa, najlepszego nauczyciela, który z ogromną cierpliwością naucza w świątyni i słowo swoje kieruje do arcykapłanów i starszych ludu. Ciągle liczy, że to słowo trafi do nich, skruszy ich twarde… serca, że oni odnajdą się w tej przypowieści… która mówi o zaproszonych na ucztę. „Przyjdźcie na ucztę”. Czy może być coś bardziej ważniejszego niż uczta z królem? Podczas każdej Eucharystii słyszymy o godach Baranka, uczta weselna. Dać się przeodziać. Wejść w myślenie i działalność Jezusa. Oto można zlekceważyć zaproszenie na ucztę. Może być dla nas coś ważniejszego: pole, kupiectwo, żądza władzy. Zadziwia ta konsekwencja zapraszania na ucztę dobrych i złych. Zaskakuje to wyjście na rozstajne drogi, abyśmy się mogli odnaleźć… na sali weselnej. Odnaleźć się i przeodziać, dać się przeodziać w strój weselny. Przeodziać się Chrystusem. To jest zadanie, które staje przed nami, żebyśmy się z Jego miłością nie rozminęli. Bo to Chrystus, Dobry Pasterz, chodzi naszymi ciemnymi dolinami, aby nas odszukać. Szuka owiec pogubionych, zagubionych, żeby zaprosić na ucztę. „Stół dla mnie zastawiasz na oczach mych wrogów” – mówi psalmista. Odnaleźć się za stołem to odnaleźć się we wspólnocie, we wspólnocie Kościoła, której przewodzi Jezus Chrystus.
Źródło: mateusz.pl
